سختترین مرحله حسابرسى در قیامت حق الناسسخت ترین مراحل حساب، رسیدگى به مظالم عباد و حقوق مردم نسبت به یکدیگر است. انسان ها با هم زندگى مى کنند و نسبت به همدیگر حقوقى دارند. رعایت حقوق یک وظیفه الهى است که انبیای الهی درباره آن تأکید داشته اند و در قیامت بازخواست خواهند شد.حق الناس در قیامت در باب حقوق مردم روایاتى وارد شده است که به عنوان باب «حبس الحقوق» است. در قیامت، کاسب را مى آورند، مى گویند: شما این فرد را براى کار استخدام کردى، کار کرده است، اما مزد او را ندادى. در محشر بمان تا مزد او را بدهى.امام رضا علیه السلام مى فرماید:کسى که براى شما کار مى کند، هنوز عرق پیشانى اش خشک نشده است، مزد او را بدهید. مگر این که خودش بخواهد پول او پیش شما امانت بماند.اگر کسى مزد کارگرش را ندهد، روز قیامت او را در دادگاه نگه مى دارند، مى گویند: مزد او را بده. کار فرما نمى تواند به خدا بگوید: ما که نداریم، تو مزد او را بده. خدا مى گوید: مگر او براى من کار کرده است که من مزد او را بدهم؟ کار مادى بوده، که براى تو کرده است. خدا از حبس حق کارگر متنفر است، آن وقت خودش حق شما خوبان را ضایع کند

جایی که شیطان تخم گذاری می کند! یکی از کانون هایی که در وجود انسان سرچشمه کارها است تفکر و اندیشه است. فکر سالم محصول و بازده سالم و پاک دارد و فکر آلوده بازده ناسالم و آلوده خواهد داشت. فکر آن باشد که بگشاید رهى راه آن باشد که پیش آید شهى گاهی شده است که با اینکه ذهن و فکرمان مشغول است اما چشم خود را به منظره ی زیبایی می دوزیم و از آن منظره لذت هم می بریم اما این حالت در ما زیاد به طول نمی انجامد و احساس می کنیم آشفته حالیم! مقداری که تأمل می کنیم متوجه می شویم که ذهن در حال پردازش به موضوعاتی است که دقایقی قبل درگیر آن بوده است ... این به خاطر این است که فکر و ذهن آدمی به اموری که برای او موضوعیت دارند، توجه می کنند. اگر یک مسئله ای برای ما خیلی مهم جلوه کند، درون ما به آن مشغول می شود و فکر ما در خلوت و جلوت به آن می پردازد. با این مقدمه برویم سراغ موضوع اصلی خودمان یعنی فکر گناه:در منابع دینی ما بابی است بر این که فکر گناه تا به مرحله عمل نرسیده، انسان را جهنمی نمی کند؛ برخلاف نیت و فکر کار نیک که اگر به وسیله مانعی به مرحله عمل هم نرسد، در نزد خدا به من

ابوذر غفاری از اصحاب خاص پیامبر(ص) و امیر المؤمنین علی(ع) ولادت ابوذر از تاریخ ولادت ابوذر غفاری در منابع تاریخی گزارشی مورد اعتنایی ذکر نشده است. البته در برخی منابع اهل سنت به طور تقریبی به آن اشاره شده که او بیست سال قبل از ظهور اسلام به دنیا آمده است.[۱] [۱]. جمال الدین ابوالحجاج یوسف المزی، تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، ج ۳، ص ۲۹۴٫ نسب وخاندان ابوذرمشهور مورخان نسب و اجداد ابوذر غفاری را چنین ذکر کرده اند: جندب بن جناده بن قیس بن عمرو بن ملیل بن صعیر بن حرام بن غفار که به ابوذر غفاری معروف شد.[۱]همچنین مادر ابوذر نیز از قبیله بنی غفار، به نام رمله دختر وقیعه بود.[۲] [۱]. ابن عبدالبر، یوسف بن عبد الله ، الاستیعاب فى معرفه الأصحاب، تحقیق: بجاوى، على محمد، ج ۴، ص ۱۶۵۲٫[۲]. همان، ج ۱، ص ۲۵۲٫ اسامی و القاب مشهور ابوذر غفاری در مورد اسم این صحابه بزرگ پیامبر (صلی الله علیه و آله) اختلاف شده است. مورخان اینگونه به اسامی وی اشاره کرده اند: جندب بن جناده، بریر بن عبد الله، بریر بن عشرقه، بریر بن جندب، جندب بن عبد الله، جندب بن السکن.نام مشهور او جندب بن جنادهی غفاری است. نامها

توصیه پیامبر(ص) به شکموها ! از چیزهاى پاکیزه اى که روزى شما کرده ایم بخورید، ولى در آن طغیان نکنید خداوند تمام پزشکی را در یک آیه جمع کرده و پیامبر(ص)، در یک حدیث.شاید کارنامه ایرانیجماعت در "اطعام" مطلوب باشد اما در "طعام"، هرگز!بنا بر پارهای آمار رسمی[1]، نیمی از مردم این ملک، از پرخوری رنج میبرند! این یعنی سبک زندگی دست کم نیمی از ایرانیها در مساله خوردن، اسلامی نیست.بعضیها، نفسشان در برابر شکم، تسلیم است. همین که به سفره رنگین و چشمنواز غذا میرسند، عنان اختیار از کف میدهند و به قول سعدی -علیه الرحمه - قلندرانه، چندان می خورند "که در معده جای نفس نماند".[2] به فرض، همه آنچه میخوریم، طیب و حلال باشد، میزان و زمان مصرفش، اما، با آنچه خدا و پیغمبر(ص) فرمایش کرده است، همخوانی ندارد.

حضرت رقیه بنت الحسین(ع) تو را چه بناممتو را چه بنامم، که ناب تر از شبنم های صبح گاه بر گلبرگ تاریخ نشسته ای. تو را چه بسرایم که آوازه برکت و کرامتت، موج وار، همه دل ها را به تلاطم در آورده است. تو را چه بنامم که بیش از سر بهار در آغوش بابا، طعم زندگی را نچشیدی و مانند او، غریبانه از غربت این غریبستان خاکی بار سفر بستی. پس سلام بر تو، روزی که به عالم خاکی گام نهادی و روزی که به افلاک پر کشیدی.میلاد نوگل امام حسین علیه السلامامام حسن مجتبی علیه السلام ، به برادرش امام حسین علیه السلام وصیت نمود که با ام اسحاق که همسرش بود وصلت کند. امام حسین علیه السلام به سفارش برادر عمل کرد و ثمره آن ازدواج، دختر نازدانه ای به نام رقیه شد. با تولد حضرت رقیه علیهاالسلام در سال 57 قمری، مدینه نور دیگری گرفت و خانه کوچک امام، گرمای تازه ای یافت. دیری نپایید که ام اسحاق جان به جان آفرین تسلیم کرد و رقیه کوچک از نعمت مادر محروم شد. امام حسین علیه السلام او را در آغوش پر مهر خویش، بزرگ کرد و پیوسته به خواهرش زینب علیهاالسلام سفارش می فرمود که برای رقیه علیهاالسلام مادر باشد و به او محبّت کند.بی مادری حض

شهادت امام حسن(ع) مجتبی تسلیت باد امام حسن مجتبی(ع):کسى که در دلش هوایى جز خشنودى خدا خطور نکند، من ضمانت مى کنم که خداوند دعایش را مستجاب کند.[1]امام حسن(ع) را به دلیل صفات و فضایل اخلاقی، سخاوت و بخشش بینظیری که داشت کریم اهل بیت مینامیدند. به صورتی که بارها نیمی از مال خویش را به نیازمندان داد. گاه پیش از آنکه مستمندى اظهار احتیاج کند و عرق شرم بریزد، احتیاج او را برطرف مى ساخت و اجازه نمى داد رنج و مذلت درخواست را بر خود هموار سازد.[2]امام حسن مجتبی علیه السلام بسیار باگذشت و بزرگوار بود و از ستم دیگران چشم پوشی می کرد. بارها پیش می آمد که واکنش حضرت به رفتار ناشایست دیگران، سبب تغییر رویه فرد خطاکار می شد. درهمسایگی ایشان، خانواده ای یهودی می زیستند. دیوار خانه یهودی، شکاف برداشته و نجاست از منزل او به خانه امام نفوذ کرده بود. مرد یهودی از این ماجرا باخبر شد. روزی زن یهودی برای درخواست نیازی به خانه آن حضرت رفت و دید که شکاف دیوار سبب شده است که دیوار خانه امام نجس شود. بی درنگ، نزد شوهرش رفت و او را آگاه ساخت. مرد یهودی نزد حضرت آمد و از سهل انگاری خود پوزش خواست و از

شهادت امام زين العابدين (ع) تصمیم یزید بر قتل امام علیه السلامپس از واقعهی کربلا، یزید تصمیم گرفت امام سجاد علیه السلام را نیز از میان بردارد. به همین دلیل در ملاقاتهایی که در کاخ خود با او و سایر اسرا داشت، منتظر بود از او حرفی بشنود که بهانهای برای قتلش باشد. یک روز امام را به کاخ خود فرا خواند و از او سوالی پرسید. امام در حالی که تسبیح کوچکی را در دستش میگرداند، به او پاسخ داد.یزید گفت:« چگونه جرأت میکنی موقع حرفزدن با من تسبیح بگردانی؟» امام فرمود:« پدرم از قول جدم فرمود هر کس بعد از نماز صبح، بیاینکه با کسی سخن بگوید، تسبیح در دست بگی

وقتی امام حسین (ع) بییاور ماند بر سالار شهیدان چه گذشت؟ تابستان سال 61 هجری قمری است. بیابانی به نام کربلا. روز از نیمه گذشته است. از صبح جنگی نابرابر بین سپاه حق با سپاه باطل در جریان بوده است. دیگر صدای چکاچک شمشیرها به گوش نمی رسد. اما اسب های بی صاحب با شیهه سوزناک خود ولوله ای برپا کرده اند.تعدادی از بدنهای پاره پاره و خون آلود شهیدان در نزدیک خیمه گاه ردیف شده اند در حالی که قطعاتی از اعضای بدن آنها هنوز در میدان برجای مانده است. گروهی دیگر هنوز در میدان و روی خاکهایی که با سم اسبان شخم زده شده اند، افتاده اند. نه فرصت و مجالی فراهم شده و نه کسی

زیارت امام حسن عسگری (ع) در روز پنجشنبه زیارت امام حسن عسگری در روز پنج شنبه روز پنجشنبه به نام حضرت عسکرى علیه السّلام است. در زیارت آن حضرت بگو: السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ خَالِصَتَهُ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا إِمَامَ الْمُؤْمِنِینَ وَ وَارِثَ الْمُرْسَلِینَ وَ حُجَّةَ رَبِّ الْعَالَمِینَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ وَ عَلَى آلِ بَیْتِکَ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ یَا مَوْلایَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ أَنَا مَوْلًى لَکَ وَ لِآلِ بَیْتِکَ وَ هَذَا یَوْمُکَ وَ هُوَ

من آمدم سر بازار ،تا تو مرا بخری بدون توشب و روزم نمیشود سپری بجز تو ازتو نداریم خواهش دگری اگر چه یوسفی اما به شیوه ای دیگر من آمدم سر بازار،تا تو مرا بخری زهیر را وسط خیمه جد تو خرید آقا چه میشود به نگاهی دل مرا بخری چه روزها که یک به یک غروب شده بی تو چه خوب میشود ای جان،دمی به ما گذری نثار خاک قدومت هزار بار دهم جان بدم،ولی چه میشود آقا،این بدو بخری.الهم بحق محمد(ص)وآل محمد(ص)عجل لولیک الفرج والعافیة والنصر:آمین شعر:محسن حسینی